ماجراهای ِ من و او...

من به او گفتم اگر فلانی رییس بشه بلاهای مختلفی سرت میاره... حتی نحوه ی اذییت کردن ها و تخریب ها رو گوشزد نمودم... متاسفانه او فقط گوش داد و بعد به یکی از رفیقام گفت فلانی یعنی رییس آدم خوبیه... ولی رفیقت یعنی من آدم حسود و دروغگویی...

از اون ماجرا دقیقا ۶ ماهه گذشت... فلانی رییس شد و تمام بلاهایی که بنده جز به جز برای او ترسیم کرده بودم سرش اومده...

میدونی مسئله چیه؟ نمیفهمم بعد اثبات قضییه و محقق شدن گقته های من چرا او با من قهره ؟

من بخاطر دلسوزی که نسبت به او داشتم خودم و پیش رییس و عده ایی معلوم الحال خراب کردم... او هم تمام بلاها رو لمس کرده...

این قهر رو اصلا و ابدا درک نمیکنم...

به راستی جز کور و کر و لال و حماقت چی میشه به او گفت!؟

معرفی کتاب :

شاید تو هم یه روزی احمق شدی! (البته بلانسبت)