ابتهاج

ای غم!

نمی دانم!

روزِ رسیدن

روزیه گامِ که خواهد بود؟

اما در این کابوس خون آلود

در پیچ و تاب این شب بن بست

بنگر ...

به جان های گرامی ، رفته اند از دست

دردیست چون خنجر

یا خنجری چون درد

این من که در من، پیوسته می گرید

در من کسی، آهسته می گرید.